Alle mensen die een boek gereserveerd hebben, kunnen hun exemplaar vanavond op komen halen. Tevens gaat op dan de losse verkoop van start.

Voorproefjes

Als voorproefje op het 125-Jaarboek dat in december uitkomt, wordt wekelijks een foto gepubliceerd die niet door de selectie is gekomen maar die we u toch niet wilden onthouden. U blijft op de hoogte van de voorproefjes en het laatste nieuws door het boek 'leuk te vinden' op facebook.

Tweede botenhuis 1898

Het tweede botenhuis, ter hoogte van de Smaragdstraat. Het oude gebouw wordt voor f 550,- aan het Spaarne verkocht en doet daar nog tot 1908 dienst. Op 1 augustus 1898 wordt het nieuwe botenhuis vol trots ingewijd. Het is voorzien van een ruime woning voor Hendrik en zijn familie en een bestuurskamer. Het geheel rust op palen en heeft een los vlot. Hierdoor heeft het geen last van het wisselende waterpeil van de Amstel. In 1912 komt er een witte balustrade op het dak, zodat het als tribune kan dienen. Daar wordt in september 1915 de kenmerkende bovenbouw geplaatst.

Njord Lustrum 1960

Blaisse en Veenemans winnen de Njord Lustrumwedstrijden. De tweedejaars roeien dan enkele weken in de twee-zonder en trekken het ene blik na het andere. Tegenstander Triton haalt de finish niet, maar zoals blijkt uit de toelichting van Blaisse in het eeuwboek, is dat geen toeval: “Bij het Njord-lustrum moesten we tegen de twee van Triton. Die hadden een Sims-boot met gaten in de waterkering in plaats van bovenop, zoals ieder normaal schip dat heeft. De start – Simon de Wit startte ons – was ergens op de Braassem. Er stond een loeiende wind en het water spoot van alle kanten naar binnen. Ik wist dat die kerels geen kurken in die gaten hadden. Vlak voor het oproeien had ik me daarvan nog vergewist. We hebben toen met opzet een valse start veroorzaakt en zijn heel langzaam weer naar de start gekomen in de wetenschap dat al het water dat bij Triton naar binnen liep, in hun taft verdween. Halverwege zijn ze toen gezonken.”

Mexico 1968

Voor de Olympische Spelen van 1968 in Mexico kiest Bloemendal voor bescheidenheid en duidelijkheid. Hij begeleidt Stokvis en Luijnenburg in de twee-zonder en Sjoerd Wartena krijgt de beschikking over de rest van de roeiers. Samen met Jaap Ellerbroek stelt hij uit zestien roeiers een acht samen.

Eric Niehe: 'Het grote verschil tussen Wartena en Bloemendal was Sjoerd's lichtvoetigheid en speelsheid. Als zodanig was Wartena heel vernieuwend, hij had ook meer en speelsere oefenstof. Onder Sjoerd moesten we ineens allemaal scullen voor je bootgevoel – ik heb in het Mexico-jaar zelfs de Skiffhead geroeid en werd ondanks slecht sturen achtste! Ook deed Sjoerd al meer duurtraining en roeiden we op de Bosbaan vaker duizend meters. In het Mexico-jaar haalde hij die rare fysiotherapeut erbij die ons een soort mentale training gaf: zelfs op de kamer moesten we op bed met de handen in elkaar proberen gelijk adem te halen. Voor de finale op de Rotsee deden we dat met zijn achten op het gras voordat we het water op gingen – en we gingen in die finale verdomd hard en kwalificeerden ons voor de Olympische Spelen.

Maarten Kloosterman: ‘Sjoerd had wel een vooropgezet idee over hoe je moest roeien, het moest allemaal heel luchtig en licht zijn, technisch en gelijk, het was een soort vlinderen, met accent op de inpik en achter heel snel afmaken en wegzetten. Zijn eerstejaarsacht bestond uit acht jongens die bijna allemaal nog nooit hadden geroeid – die moesten er dus ook plezier in hebben. Hij was daarom veel meer uit de losse pols, je dronk de dag voor de wedstrijd zelfs nog een biertje. Misschien gingen we daardoor met Mexico-acht de mist in - dat luchtige was iets te veel ons handelsmerk geworden. Daardoor en door een erg ongelukkige loting kwamen we niet in de finale, terwijl we misschien wel olympisch brons hadden moeten winnen.’

Stijlvier 1915

Stijlvier 1915 - Nereus' stijlvier met aan boord de dames Ophorst (bg.), Verbeek, Grasé, Zeehuisen (sl.) en Haspels (stv.), na een zege op de Hollandia.

PVP 1978

De start van het fietsonderdeel op de Paul Veenemans Prijs 1978.

Blaisse en Veenemans 1964

Het jaar 1964 staat in het teken van de EK in Amsterdam en de Olympische Spelen in Tokio. Het jaar begint met een Head-record van de Oude Acht (Sipke Castelein, Steven Blaisse, Kees de Boer, Pim Dekker, Sjoerd Wartena, Ernst Veenemans, Volkert Manger Cats, Jaap Gmelich Meijling en stuurman Cees van Dam) en de terugkeer van Veenemans luidt grote successen in. Blaisse en Veenemans zetten Amsterdam op stelten door het EK-goud voor de neus van de West-Duitsers weg te kapen. Fraaie tonelen spelen zich bij de ‘ceremonie protocolaire’ af; het Nereuslied dondert over het water. Een maand later mist het duo op een haar na het goud op de Olympische Spelen in Tokio. Boeivoordeel speelt een volstrekt onbekende Canadese ploeg in de kaart. Wartena en Castelein roeien met Boelen en Enters van Willem III naar een verdienstelijke vierde plaats in de vier-zonder.

Dora 1894

"Nereïden worden royaal gek en stotteren van emotie" - De Oude Vier ‘Dora’ in actie op de roeiwedstrijden van de Koninklijke Roei en Zeilvereeniging in 1894. Nereus roeit met dezelfde bemanning als de winnende ploeg ‘Trou moet blijcken’ van 1893, alleen boegroeier Mulder is vervangen voor L. Steger. Op de Varsity van 1894 wordt Triton na een spannende strijd met een taft voorsprong verslagen. In de Propria Cures van 30 mei 1894 wordt verslag gedaan van de wedstrijd: ‘Wat hadden we geschreeuwd toen de twee Oude Vieren als naijverige watervlooien langs de tribune gleden en hoe hebben alle peesjes van ons gemoed meegetrokken aan de riemen van onze ploeg! En toen het eerste schot voor Nereus was, toen zijn we royaal gek geweest en hebben gestotterd van emotie. Doch daarna heeft ons hart gerouwd voor Triton, dat we zo dankbaar waren ons een partij gegeven te hebben. Laten zij het toch niet opgeven een ander jaar nog sterker terug te komen; zij moeten het evenwel niet euvel duiden als Nereus dan nog wat potiger roeit. Utrecht moet dan de uitspraak van de anderen tot een leugen maken: “Zolang die drie lui, Van Leeuwen, Mohr en Blaisse niet gepromoveerd zijn, hebben wij niets geen kans.”’

Varsity 1935

De Oude Vier na de Varsity-overwinning van 1935. In het midden stuurman Gerard Hallie, die hiermee zijn vierde Varsitygoud wint en op gelijke hoogte met Meurer komt. In 1936 vormen de winnende roeiers van 1935 wederom de Oude Vier en kan Hallie dit record alleen in handen krijgen. Meurer, coach van de Oude Vier, stelt Hallie echter niet op. Ondanks dat Hallie voor de reglementen nog student is, is hij dat volgens Meurer niet. Weinigen geloven deze reden en denken dat Meurer wil verhinderen dat Hallie hun record alleen in handen krijgt. Als tijdens de wedstrijden een lastige dwarse wind op de baan staat, vraagt Meurer Hallie alsnog te sturen. Hallie is echter al dronken, waardoor dit feestje niet door gaat en Triton de Varsity wint.

Henleyverblijf 1895

Nereus betrekt in Henley het huis van de dorpsdominee, ‘een vriendelijke woning, in een schoone omgeving’. De heer Fritz Oewel, ook wel De Markies genoemd, organiseert de reis naar Henley. De Markies had zijn bijnaam te danken aan de uitgebreide garderobe waarmee hij was afgereisd, bestaande uit onder andere twaalf paar schoenen in verschillende kleuren en stijlen. Dat De Markies het prima geregeld heeft voor de roeiers wordt in 1935 beschreven door Van Dijk: “Ter onzer bediening waren twee kelners en drie vrouwelijke dienstboden aanwezig. Deze laatsten speciaal om voor den inwendigenmensch zorg te dragen.” En gegeten wordt er: “Om acht uur begon het met een warm ontbijt: porridge of pie gevuld met visch of met een of ander pluimgedierte, besproeid met thee, chocolade of melk. Om één uur warme hoofdmaaltijd, uit vele gangen samengesteld. Om vijf uur thee met velerlei cakes. Des avonds om acht uur een warm avondeten.” Al deze overdaad resulteert binnen afzienbare tijd in een verontrustende gewichtstoename bij de roeiers, zodanig dat Dr. Meurer moet ingrijpen. ‘Roeien en niet vetmesten’ was zijn deskundig oordeel, en de dagelijkse thee met cake wordt afgeschaft.